มีคนเคยบอกว่า...ถ้าไม่ได้เป็นคนถูกรักก็ขอแค่เป็นคนแอบรัก!!
จะดีกว่ามั๊ย ถ้าคนที่เราแอบรักนั้น เค้าก็รักเรา้เช่นกัน...
ถ้าเป็นอย่างนั้นคง Happy น่าดู โอกาสที่มีเพียงน้อยนิด แต่มันดูยากนะที่จะไปบังคับจิตใจของใครให้มาตรงกับใจเรา..
ทำไมบางครั้งการที่เีราแอบชอบหรือแอบรักใครมันช่างดูง่ายดายนัก แต่ถ้าต้องการให้ใครสักคนมาสนใจเรามันกลับดูยากเย็น แต่ทำไงได้ก็เราบังคับใจใครไม่ได้นี่นา นับประสาอะไรกับแค่ใจตัวเราเอง เรายังบังคับให้หยุดรักเขาไม่ได้เลย!! อย่างนี้เค้าเรียกว่า "คนอ่อนแอ"รึปล่าว หรือ"ขี้เหงา"ไปไหม
ถ้าใครก็ตามที่ได้อ่านเรื่อง เรื่องนี้ อยากถามจัง? ว่า ถ้าให้เลือกระหว่างการบอกรักคนที่เราแอบชอบแอบปลื้มไปเลย!!
กับการแอบรักอยู่ห่างๆจะดีกว่า เพราะกลัวที่จะเจ็บ...กลัวคำพูดที่จะตอบกลับมา...จะเลือกอะไรดีอ่ะ
แต่ฉั้นเชื่อว่าผลที่ได้รับจากทั้งสองตัวเลือกคงไม่ต่างกันมากนัก เพราะเลือกแบบไหนก็อาจจะเจ็บเหมือนกัน จะมากจะน้อยกว่ากันเท่านั้นเอง
เป็นคนที่แอบรักเค้า ไม่กล้าที่จะบอกรักเค้า แอบดูอยู่ห่างๆ(เหมือนหนังเรื่องเพื่อนสนิท อิอิ) มันก็อาจทำให้ช้ำใจเหมือนกันนะ ใจที่มันเต้นโครมคราม เวลาเห็นหน้า เวลาอยู่ใกล้ เวลาได้พูดคุย ได้ทักทาย ใจมันเจ็บแปล๊บๆทุกที บางครั้งบางทีอยากกระชากหัวชะนีมาตบ เวลาเห็นใครหน้าไหนอยู่ใกล้ก็เหอะ แต่เมื่อย้อนกลับมามองตัวเอง เราเป็นใครอ่ะ มีสิทธ์อะไร ไม่ได้เป็นเจ้าของเค้าสักหน่อย เจ็บกว่ามั้ย""""
หรือจะเลือกเป็นคนที่บอกรักเค้าไปอ่ะ!
ผลลับที่ได้กลับมา คือ การบอกรักตอบ หรือ Say Yes! ก็หน้าบาน ยิ้มแล้วยิ้มอีกไปดิ่ In Love แบบสุดๆ โครตจะดีใจ ในโลกนี้ไม่มีใครโชคดีเท่าฉั้นอีกแล้ว อิอิ
แต่ถ้าเค้า Say No! หล่ะ โลกทั้งใบคงเป็นสีดำ มองหน้าก็ช้ำ ไม่เห็นหน้าก็คิดถึง โทรหาก็ไม่ได้ ไม่กล้าคุย สบตามองหน้า หรือทักทาย แม้เวลาอยู่ใกล้สุดเพียง 0.001 ซม. เท่านั้น ก็ทำเหมือนคนไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
แต่ถ้าเป็นฉั้น ฉั้นเลือกที่จะบอกให้คนที่ฉั้นรักรับรู้ อย่างน้อยฉั้นก็ได้ทำตามใจตัวเอง ถ้าไม่ได้บอกรักตอนนี้..แล้วเมื่่อไหร่จะได้บอก ถึงแม้ว่าผลที่ตอบรับกลับมาจะเป็นอย่างไร จะสมหวัง หรือ ผิดหวัง แต่อย่างน้อยเราก็ถือว่า เราได้ทำในสิ่งที่เราต้องการแล้ว
"หัวใจ เป็นของตัวเราเอง ไม่ตามใจตัวเอง จะไปตามใจใคร" บอกความรู้สึกดีๆให้กับคนที่คุณรู้สึกดีกับเขาเหอะ เผื่อว่าเขาอาจจะรู้สึกดีกับคุณแต่คุณไม่รู้ก็ได้....